|
Ien Pieterziel
De Koster - Geert Zielstroa
t Was zoaterdagmörgen, vlak veur Poasken en k was drok ien e tuun ien e weer.
De köster en zien vraauw wadden drok bezig bie de kerk, morgens zolt immers wel weer drok weeden. Jobke had de tuunslang uut t hok kreegen en was m aan t uutrollen. Hij floot as n kliester, t was ja mooi weer.
Zien vraauw boende de roamen met sop en har de kopstubber ien e hand. Zij zong uut volle borst een van e nije liedjes die ze dizze week bie de zang leert hadden.
"De slang lijt kloar heur": ze Jopke en kreeg n bezzum om e stroat aan te vegen. Zien vraauw hemelde eemen rustig deur en bleeg moar zingen. Ze dee de slang ien n emmer, dan kon ze dommit begunnen met spoelen,
Ik wol net ien huus goan om n kop kovvie toen ik ien eenend een ieselijke gil heurde.
De köster har zien bezzum op e stroat loaten vallen en ston ien e ronte te springen.
Zijn vraauw ston met e hand veur de mond en knees.
Hoe t kon dat ze niet t roam roakte moar wel heur Jopke is mie n wonder, want t mantje ston wel vief meter van heur oaf. Moar of t roak was, doar was gien twievel aan.
Terug naar Grunnings
|
|