Krinkje Spijen

Ien Pieterziel Vreterij - Geert Zielstroa "Die verrekte knienen hemmen al weer ien e tuun zitten": zee k n bietje nustig tegen Grietje, die peerkes aan t schillen was. "Nou hemmen ze n hele hoek uut e snijbiet wegvreten". t Hiele joar was al roak met beestjederij. Ien t veurjoar hadden e slakken zich uutleeft op e sloa. Dat vien k niet zo slim. Ik poot ja meesttieds een poar krop extra veur mien "gasten" en anners komt t toch moar om haals. Loater in juni ston der ieneenend n schoap midden ien e tuun te groazen. 't Nijsgierig beest har zich deur t hek wieten te wurmen en von mien worreltjes zo lekker. 'k Heb m bie kop en kont pakt, over t droad soejert en met n stukje pakjedroad t gatje ien t goas weer wat ienennander froemelt. Ien augustus wadden t de ruupen, die ien e kool zatten. Van e ene dag op e anner zag t ieneenend "groen en geel". Met n sopke van groene zeep en wat spiertus kreeg k dizze ploag ok onner de knij. Moar die verrekte knienen. Ze vreten mie alles op. Kooltjes, worrels, eerbijen, peren, appels, t liekt wel of ze alles lekker vienen. Ze binnen as n gek ien e weer as k leg te sloapen en steken mie openboar de gek aan. Kom k snachts eemen uut berre om te pissen, dan zitten der twee op wacht ien t land van Kees en e rest knabbelt aan mien gewas. Nou de snijbiet ok nog. Zuks lekker spul, skanne. Doek loater weer ien e tuun was, kwam buurman Enno der op zien zitmaaierke aanrieden. Zoas gewoon stopt er eemen bie de batting en ropt: "Hest nog van die nijmoodste sloa-andievie stoan?". Lestdoags hak m n moaltje metgeemen en ze harren der lekker van smult. Moar lestdoags warren ok e leste twee kropkes deur die hoarige viervoeters opvreten. "'k Heb gienend meer buurman": zee k, "Ankommend joar zil k moar wat meer pooten."'k Kin t spul goed kwiet worren, is t niet aan e buren dan wel aan e knienen". "Joe kinnen dan ok wel wat zoad kriegen, want der is wel oardigheid aan". "Groag": zee Enno, "Mien vrou ken r goed sloek op kriegen, kist t steumen moar ok rau eten, bijden is lieke lekker". "Hest nog altied last van e knienen", vroeg r. Hij gnees wel wat bot en streek m moal onner e neus langs. "Joa, die verrekte kringen hemmen me nou ok al n deel van e snijbiet wegvreten, vannacht zillen ze wel langs kommen om e rest". "Dan hemmen ze t wel mooi recht oafvreten": zee de buurman. Verrek joa, hij har gel ie k. Ze harren de stronken mooi gelieks oafvreten en er lag gien bladje meer aan e kant. Buurman Enno kuierde t padje oaf en kroop weer op zien trekkertje. "Me dunkt t was n knien op twee pooten", zee der wielst r n stroal gas gaf. "'t Beste moar weer". 'k Zag m nokkeren op zien trekker en ien e middag lag der n couvetje mit n foto ien e brievenbus. Hij har wel weer geliek. Terug naar Grunnings