PIETERZIJL.NET

Krinkje Spijen

Verhoalen en Verskes

Emiel en Alexandra - Eelke Solle

´t Nijs slaot ien as ´n bom. Veurzitter van dorpsbelang´n het krekt de brief veurleez´n en elk´neen hangt van verbaozing achterover. Toen ze zich opgeev´n hadd´n, hadd´n ze ´t wel hoopt, maor niet een had ´t verwacht. Siccretaoris nipt nog ´ns van zien borreltje en hervient ´t eerst zien stem. ´Wel had dat verwacht?´ is zien eerste uutspraok. `Ik!` zee penningmeester. Elk´neen kikt ´m van verbaozing aan. ´Ja´ zee d´r, `we hemm´n alles wat we zo´n nije koning maar bied´n kinn´n. Hij het hier ok nog nooit eerder west, ´t werd ok wel es tied. Ons standbeeld het d´r nog nooit zien, zol ´r wel wiet´n dat Abeltje hier geboor´n is. ´t Zol ´n gebrek aan zien opvoeding ween´n at ´r dat niet wis, zien aigen vaoderlandse geschiedenis. Elk´neen leert zich een breuk aan hem en aal zien opa´s en oma´s en hun uutzonderlijke daod´n en jaortall´n en hij zol nog niet eens wiet´n waor Abeltje is geboren. ´k Vient ´n logische keus.´ Veurzitter het ienmiddels zien stem ok weer hervon´n en nemt zien verantwoordelijkheid. ´D´r zal nog heel wat werk verzet wor´n moet´n deur ons, we moen´n ons d´r niet ien vergiss´n. Burgemeester Buukstrao moen´n we eerst maor ´s bell´n, man het meer met dat bieltje hakt. ´k Zal ´t zelf wel doen. Verder zall´n der wel meer hotemetoot´n belt wor´n moet´n, wat denkst van de commissaoris en van de hofmeester. D´r zal ok wel een of aander protocol aan hang´n, wat moe je teeg´n zo´n man zegg´n. Majesteit liekt me ´t meest logisch, maor ´t zol net zo goed `Hoogedelachtbare` ween´n kinn´n.´k Moet ´m maor ´s bell´n. Ien elk gevaal zal Lutjegast nou wel ien ´t nijs komm´n, we lott´n mor over ons hén komm´n. We moet´n ons de kop niet gek laot´n maok´n´.

Aan aander kaant van ´t laand mokt koning Emiel zien post oop´n. Eén van de briev´n het zien biezondere aandacht. `t Is van de rieksveurlichtingsdienst met ´t doel van zien eerste verjaordagsbezoek. Moeke ging met verjaordag ok altied ´t laand ien en hij het dizze goeie gewoonte maor overnomm´n. Benijd wat ´t ween´n zal, mokt ´r de brief oop´n en leest ´Lutjegast`! Nog nooit van heurt, leit dat wel ien mien koninkriek? Nijsgierig pakt ´r de kaort d´r bij en zoekt ien Noord-Holland, hij herinnerde zich dat daor wel wat laag met ´Lutje` d´r ien. Maor ja, een broek is gien gast en hij snuffelt verder en komt uuteindelijk ien Grunning´n uut. ´Verrek´, denkt ´r, `das een eene ried´n, moe we maor ´n helikopter ienschaokeln.´ Hij laot de rest van de post leg´n en gait gauw noar zien geliefde Alexandra. `Moest ´s heur´n`, roept ´r al bij de deur, ´we gaon noar Lutjegast!´ Nije keuningin kiekt op van heur breiwerkje, ´n poar geitewoll´n sokk´n veur heur Emiel, en herhoalt nog ´ns ´Lutjegast?´ `Is dat binn´n onze grenz´n of moe we vedder vot?` Emiel vertelt dat ´r uutvond´n het dat ´t ien Grunning´n leit, ´n mooi enne vot. ´Nou ja, ´t mokt ok niet uut` vient Alexandra, ´we pakk´n een helikopter en we kinn´n alle kant´n uut`. Mor ja, Alexandra het nog gien idee wat heur te wacht´n stait, ´t is veur heur de eerste keer. Heur Emiel ging al voaker met zien moeke op pad, ien welke uuthoek´n van ´t laand hai al niet west het en wat veur roare fratsen hai al niet zien en daon het, ´t is niet bij te holl´n. ´´k Goa nog eev´n noar Moeke toe` roept Emiel, `´k wil ´t heur ok eev´n wiet´n loat´n´. Hij roept ´n sjefeur en doar geit ´t stel hinne ien ´n mooie sjieke auto. ´Zuk´n zall´n ze ien Lutjegast wel niet hemm´n!´ denkt ´r nog. ´n Zetje loater wipt ´r bij moeke noar binn´n. Hij komt op ´n ongelukkig, of gelukkig, hoe je ´t moar noem´n will´n, tiedstip binn´n. Moeke schept krekt de snert ien, ze het ´t zelf moakt, want heur Klaos vient dat ze de lekkerste snert moakt van ´t hele koninkriek. `Komst weer op ´t goeie moment binn´n jong, we zoal´n krekt aan de snert met ´n bruchje. Eets ´t wel ´n bordje met zeker?´ ´Groag moeke, schep moar ien, ´t is weer ´s wat aans as bij ons op ´t paleis. Alexandra denkt dat, sinds ze met mij traauwt is, dat ze ien de keuk´n niks meer te zoek´n het.´ Moeke schudt heur kop en beklaogt zich nog ´s over die nijerwetse koningskoppels, ze denk´n dat ´t heur allemoal aanwaai´n komt, mor d´r zal toch wel wat gebeur´n moet´n. Snert kook´n kinn´n ze niet eens! Emiel verdedigt heur wat slapjes met de mededeling dat ze toch zelf sokk´n veur hem breit, van die geitewoll´n ding´n die zo lekker zitt´n ien de stevels as ´r op jacht gaait. ´Mor moeke` smakt Emiel tuss´n twee lepels deur, doar kwam ´k eigenlijk niet veur. We hemm´n krekt bericht waor we volg´nd jaor henne goan op mien verjaordag. Jim zall´n wel niet wiet´n waor ´t leit, Lutjegast!´ `Lutjegast?´, vroagt moeke, ´én ik zol niet wiet´n woar dat leit? Noatuurlijk wiet ik dat, dat leit ien Grunning´n, zo´n twintig kilomter ten west´n van de stad. Doar is Abeltje geboor´n. Hest stoe vroeger op schoel niet goed oplet? Zuks moest stoe wiet´n!` Emiel zit perplex, dat had ´r niet verwacht. `Hoe komt dat zo moeke, dat jim dat wel wiet´n? Hadd´n jim vroeger een aandere meester as ik?´ ´Dat ien ieder geval, moar ik bin d´r ok ´s west, wiest nog wel Klaos?´ Klaos lette eev´n niet op en verslikt zich prompt ien ´n stuk swienesteert. Hoestend en proestend komt ´r weer bij, ´Lot me niet zo schrikk´n mens, ik zit rustig te eet´n en doe aal met dien vroag´n. Geef me de maggi nog moar ´s aan.´ ´Doar kin ´k ok niks met´, denkt moeke en richt zich weer tot Emiel, die krekt een stuk vel weer uut zien mond hoalt en omzichtig noast zien bord weer henne leit. `Wat idder jong, smoakt ´t niet? ´t Het aans uur´n op ´n gassteltje stoan te pruttel´n.´`Joawel moeke, moar die vell´n en bell´n hoef ik niet.´ ´Mor Lutjegast, jong, dat kinst op dien eerste keer niet beter treff´n. Ik bin doar ´s henne west met ´n bus, wann´n we bij boer Broeksemao. Toen we daor kwamm´n hebb´n we eerst nog een vrouw de sloot iendrukt. Die was zo nijsgierig, die wol alles wiet´n, ´n echte Lutjegaster. Ston ok met de kop veuraan, ja en as dan de bus de bocht niet krieg´n kin, duvel je achterover de sloot ien. Jonge, wat heb ik lacht, moar dat moest moar niet vedder vertell´n. Die boer Broeksemao was zo´n nijerwetse boer, dee alles mieljeuvriendelk. ´k Heb ´t niet aalmoal begreep´n, wat ´r nou zo mieljeuvriendelk aan was, ´t stonk ´r krekt zo as bij aandere boer´n. Burgemeester wadder ok bij, ston ok veuraan naotuurlijk. ´k Heb nog eev´n docht, waorom stonst stoe zo krekt niet zo dicht bij die sloot. Mor ja, daor hadder te grote voet´n veur naotuurlijk, die hadd´n we met ´n bus nog niet ondersteboov´n kreeg´n. Tjonge jonge, moest ze de groet´n maor doen aster komst. Ze kinn´n me vast nog wel`. `Mor hoe gait zuks nou vedder´ vroagt eerstejaors Koning Emiel. Ík denk` zeit moeke, ´zo goed as ik ze kin, veurzitter van dorpsbelang´n zal dij wel persoonlijk bell´n. Emiel slurpt nog gauw eev´n zien bordje suup´nbrij noar binn´n en geit op huus aan om verslag uut te breng´n aan zien Alexandra.

´n Schoft laoter rinkelt telefoon op paleis, koning Emiel nemt op en heurt aan de aandere kaant wat gestotter. ´Wat idder jong´ stelt ´r de beller wat gerust. ´Kinst niet uut dien woord´n komm´n?´. Vot wort de hoorn aan andere kaant d´r weer opkwakt.´t Duurt moar eev´n, geit telefoon alweer. Emiel heurt ´t wel, zelde man. Dizze keer geit ´t beter, man stelt zich veur as veurzitter van dorpsbelang´n uut Lutjegast. Emiel het meteen ien de smiezen wie de man is en wat at d´r wil. ´t Geit zeker over ons bezoek?´ vraogt ´r. Soam´n babbel´n ze zo ´n uurke vol, ´t hele programma wordt deurnomm´n. ´t Is beide partij´n duudlijk wat ´r van de aander verwacht wordt. Aan ´t enne vraogt veurzitter nog ´Kinst dien stevels en geweer ok metnemm´n, goan we noa ´t officiele gedeelte ok nog eev´n op jacht ien e Pett´n!. Ze hemm´n er wel vertraauw´n ien dat ´t allemoal wel goedkomt en wensen mekaor nog ´n goeie nachtrust.

Terug naar Grunnings