|
Verhoalen en Verskes
Wurremvreter - Arie Meijer
Ik mog vroeger wel groag nor schoel goan. Doar zaag ik alle doagn ja mien kammeroadjes. En je kondn dr ok nog wat leern, vanzelf. Niet dat ik doar verlet van har. Os klein jonkje docht ik dat ik alles aal wis. De juffrouwn en meesters huufden mij niks meer te vertelln. Toafels leern? Wij haddn thuus mor 1 toafel, en dat was genog! t Verschil wietn tussen -d en -t? Ons moeke moek ollenneg kovvie…
t Mooiste van schoel von ik t speulkwartier. Blokjevoetballn op t schoelplein, visnedje, podjen, tikkertje of boompke verwisseln, veur alles wat we mooi vondn haddn we veul te min tied. Ik wiet nog n keer dat we aalmoal ien n grode boog om Jopke Beukemoa hen stondn. Jopke har n dikke wurrem vondn, die dr veur n dubbeltje de man wel leevmteg opvreetn wol.
- "n Stuuver de man!", zeedn wij. Meer buuscentn haddn we niet.
Gelukkeg was Jopke verbraand op geld. De wurrem kringelde tussen zien vingers. Mor Jopke hiel em steveg vaast en slikte hum es een keer omme bek. Toen dee r zien oogn dicht, gooide de kop achterover, tilde zien aarm ver boovm zien kop en liet de wurrem langzoam zakkn. t Leek wel of t gladde, lienege beesje wis wadder gebeurn zol, want hij begon nog haarder te kronkeln. Wij keek oademloos toe. Jopkes lippn weekn uut mekoar. Ollenneg een droadje spui, met n poar luchtbeltjes dr ien overbrugde t goapnde gat met n rieg schots en scheve tandn.
- "Eerst betoaln", zee Jopke ieneent.
Hij keek ons zo glen aan dat we dr host baang van werdn. De wurrem hong nou slap ien zien haand. Die har t zeker opgeevm. Zo nou en dan draaide de steert nog n rondje, mor veul leevm zat dr niet meer ien.
- "Vot mor, hier hest dien centn."
We warrn met zeuvm man, dus 35 cent won Jopke dr met. Genog veur 35 bommels, 3 ieslollies of 3 roltjes drop. Toch bleef r nog eevm omzeurn. t Was hum zeker te min, dizze moal. Hij kneep de oogn tot smale spleetjes, prakkezeerde es eevm, en gaaf ons toen ons zin. Liever 35 cent dan hielmoal niks, zal Jopke wel docht hemmen.
De ceremonie begon weer van veurn of aan. En net toen Jopke op t punt ston de wurrem deur te slokkn… ging de bel. We mozzen de klas weer ien.
Jopke slingerde de wurrem geliek de bosjes ien en stiefelde nor de oopnstoande deur. Wij dr achteraan.
- "Hee Jopke, hier met ons geld. Hest m ja niet opvreetn."
- "Dief, dief..!"
- "Jop-ke wur-rem-vre-ter, Jop-ke wur-rem-vre-ter!"
- "He Jopke, wij willn ons geld weerhemmn."
- "Geef terug, t is niet eerlek."
Bij de deur draaide Jopke hum om.
Hij knees wat, gloop eevm overzied nor de meester, die de klink vasthiel, en zee:
-"Wacht mor, vanmiddag noa schoel za k het wel doen."
Een beetje achterdochteg liepn we de klas ien. Os Jopke Beukemoa noa schoeltied niet gauw n dikke vette wurrem opvrat, nou, dan zol er es wat metmoakn…!
Mor Jopke snapte ok wel dat er gien ontkommn aan was.
Nog onner t luudn van de schoelbel stoovm wij aal noar buutn en ien n zucht har een van ons ok aal n wurrem te pakkn. Woar dat beest zo gauw votkwam, dat intreseerde ons niet.
"Hier Jopke, hier hest dien wurrem. En nou deurpakkn. Gien gejeuzel meer, we hemmn dr veur betoald!"
Jopke liet het wel uut zien kop dr nou weer zo'n preek van zeuvm doagn van te moakn. Ien een beweging liet r de wurrem ien zien keel gliedn. Hij dee zien mond eevm oopn, zodat wij controleern kondn dat de wurrem ienerdoad op zien tong laag, en weer dicht. En met gaf Appie Deelstroa n beste klap op zien rug. Jopke schoot noar veurn, moek wat meneuvels en slokte ien een keer de wurrem deur. Veur ale zekerheid dwongn we hum de mond weer oopm te doen en keekn we ien ale hoekjes en gadjes. Mor van de wurrem gien spoor, dus Jopke har zien belofte woarmoakt.
- "Kom met, kastanjepikkn!
- "Woardat?"
- "Achter t Poeldiep!"
Achter onze ruggn vloog Jopke nor de bosjes om doar te spuien os n reiger.
Terug naar Grunnings
|
|